Terug naar hoofdinhoud
01 maart 2026

Hervorming werkloosheid: erkenning volstaat niet

De hervorming van de werkloosheidsuitkeringen zal een van de meest ingrijpende sociale maatregelen van deze legislatuur zijn. Dat erkent ook Vooruit-voorzitter Conner Rousseau in zijn antwoord op onze open brief. 

De impact zal groot zijn – voor uitkeringsgerechtigden én voor de personeelsleden van VDAB, OCMW’s en diensten binnen Zorg en Welzijn die dagelijks de gevolgen moeten opvangen.

Er worden sociale correcties opgesomd: bescherming voor 55-plussers met een lange loopbaan, mensen in knelpuntopleidingen, IGU-gerechtigden en bepaalde niet-toeleidbaren. Dat is belangrijk. Maar op de grote groep die buiten deze uitzonderingen valt, blijft het antwoord vaag.

Het leefloon wordt voorgesteld als ultiem vangnet. In werkelijkheid betekent de verschuiving naar het OCMW vaak een lagere uitkering, strengere voorwaarden en een zwaardere administratieve druk. Extra middelen voor OCMW’s worden aangekondigd, maar zonder concrete impactanalyse, structurele personeelsgaranties of duidelijke monitoring.

Ook voor VDAB en andere diensten worden procesmaatregelen genoemd, maar fundamentele vragen blijven onbeantwoord:

Wat wordt de reële caseload?

Wat als de uitstroom naar werk achterblijft?

Welke bijsturing volgt bij grotere dan verwachte impact?

Er wordt geen duidelijk engagement geformuleerd om de maatregel bij te sturen indien de maatschappelijke gevolgen zwaarder uitvallen dan voorzien.

Laat één ding duidelijk zijn: wij viseren niet één partij. Deze hervorming is de verantwoordelijkheid van de voltallige federale regering én van de Vlaamse regering die de gevolgen mee zal moeten dragen. Sociale bescherming afbouwen op federaal niveau en de opvang doorschuiven naar Vlaamse diensten en lokale besturen is geen neutrale keuze.

Overheidspersoneel wordt zo geconfronteerd met groeiende ethische spanningen: mensen begeleiden zonder realistisch perspectief, armoede zien toenemen en tegelijk de middelen missen om structureel in te grijpen.

Wij blijven bereid tot dialoog. Maar wij blijven ook waakzaam.

Op 12 maart zullen wij samen met duizenden werknemers en ambtenaren massaal op straat komen. Niet uit ideologie, maar uit verantwoordelijkheid. Voor onze leden. Voor de publieke dienstverlening. En voor iedereen die dreigt tussen de mazen van het net te vallen.

Download 20maart